SİZ DE PEKAKALAŞTIRILANLARDAN MISINIZ? 

Hatırlayın. 

Taziye çadırları, taziye yemekleri, taziye evleri ve buna benzer şeyler Türkiye’de PKK ile ve PKK’nın ölüleri ile peydah oldu. PKK ölüleri için nümayiş yapamadılar lakin ölüme ait dinsel kılıf ile bunu masum bir ölüm hadisesi olarak icra ettiler. 

Sonra bu iş, bölgede  bir mahalli gelenek haline geldi ve daha sonra da sanki bir din işi, din meselesi ve din ameli diye eda edilmesi durumu ortaya çıktı. Öyle ki insanlar taziye çadırı kurmak ve çadırda yemek verebilmek için bankalardan kredi almaya  başladılar. Bu işi, olmusleri için bir din vazifesi diye gördukleri  için bunu bir din işi diye mecburiyet kabul ettiler. 

Böylece;

Dinin “ölü evine yemek götürme” geleneği ortadan kalktı, böylece “ölü evinde yemek yemeye gitme” geleneği oluştu. Halbuki din kitaplarımız ölü için yemek verme ve yedirmeyi, insanlara ölümü temenni ettireceği için “Tahrîmen mekruh” Yani neredeyse haramdir diye yazmaktadır. 

Lakin kitaba bakan kim ki… PKK yaptı ya. Mahalle onu taklit etti ve sıra da müslüman dindarlara geldi. 

Müslümanlar da her yerde: özellikle  cami muhitlerinde “taziye evi” veya “taziye yeri” diye mekanlar yaptılar. Hatta benim köyümde yeni yapılan köy odasının adını “taziye evi” yapmak istediler de dedim ki böyle bir şey olursa ben oranın adını “cemevi” koyarım. Neticede öyle bir şey olmadı ve oranın adı köy odası olarak bilinir ve söylenir oldu. 

Bunları niye anlattım? 

Efendim PKK’mız yıllar önce öldürülmüş PKK ölüleri için taziye günleri düzenlemeye başlamış. 

Başlamış ya… Hani barış nasıl pekaka edilir diye bir şey yapılacak olsa, illa böyle bir şey yapılır ya… İşte onlar da böyle bir şey yapıyorlar imişler. 

Eh PKK’ miz böyle bir şey yapar da PKK’miz olmayanlarımız boş dururlar mı… Onlar da bunları taklit etmeye kalkarlarsa diye yazıyorum tum bunları. 

Bir PKK’ mız var da ikinciye sabrımız olmuyor. Çünkü bu iş bizim köye cemevi yapmaya benziyor. 

Yapmayalım ve yaptırmayalim. 

Bizler müslümanlarız.