Akıncılar Dergisi Türkiye'nin Güncel, Doğru ve Seviyeli Haber ve Bilgi Portalı
“Otellerde kalan emekliler” diye bir kelime icad edildi.
Bu kelime ile esasen öldük bittik diye feryat etmemiz gerekirken, bu kelime üzerinden yoksulluk edebiyatı yapıldığını ve “ne olacak şu emeklilerin hâli diye” siyasilerin güya emeklileri koruyan söylemlerini dinliyoruz.
Bir türlü aklıma sığdıramıyorum. Meseleye kendi resmi üzerinden bakan bir kurum ve bir Allah’ın kulu yok.
Siyasi söylemler ve avanaklıgın bilgelik taslayan resimlerini dinliyor ve seyrediyoruz.
Otellerde kalan zavallı emekliler… Kelime böyle bir kelime….
Kelime bu mu ve sorun para sorunu mu?
Yok. Kesinlikle… Çünkü en kötü en berbat bir otelde dahi, Türkiye’nin neresinde olursanız olun, gecelik dörtyüz beşyüz liradan aşağı değildir. Böyle olunca bu da aylık on beş bin lira eder. Onbeş bin lira ise bir aile ortamında bir kişiye düşen yaşama parası olarak yeter de artar bile… Kaldı ki otellerde kalanların bir de diğer masrafları var. Yani en az kırk bin lira ile bu hayat ancak döner.
O halde sorun ne?
Yaşlılarini sokağa atan bir toplum olmuşuz da farkında değiliz.
Aslında farkındayız ama bunu hayatın olağan akışı sayacak kadar da kör ve vicdansız olmuşuz.
Akledelim: Bu yaşlılar kimi zaman adı huzurevi denilen yere kimi zaman adı otel olan bir yere atılmıştır ve o yaşlıların bir zamanlar ailem dediği insanların keyfine göre bir seçime zorlanmıştır.
Bunun para ile veya ülkenin ekonomisi ile ilgisi yoktur. Hal böyle iken otellerde kalan emekliler edebiyatı ile iktidara emekli maaşları eleştirisi yapmayı şahsen ben çakallık olarak görüyorum.
O emeklilere iktidar daha çok para verse, onların hayatında sadece otel değişikliği olur. Yani daha çok para vermekle onlara bir aile alınamaz.
Öyle ise otellerde kalan emekliler diye bir vakıa ve bir toplumsal olgu varsa… Olayı kendi çıplaklığı üzerinden değerlendirmekte fayda var.
Yani çakallığa lüzum yok
Dünyada her şey siyaset ve her şey sadece oy malzemesi değildir.
Azıcık da insan olmak zorundayız.
Nerede bu insanların aileleri nerede insanlık… Nerede Anadolu irfanı… Nerede Türk ve İslâm tabiatlı ailelerimiz…
Ki… Türkleri adam etsin diye Türklerin arasına casus olarak gönderilen Tonyukuk Türklerin ataları ile dördüncü nesil de bir olarak bir arada yaşadıklarını gördüğünde kendi toplumunu aşağılık görmüş ve Türkler için “İnsanlık sizde. Hayvan olan biziz biz” diyerek bizzat kendisi Türk olmuştur.
Bu türklüğün üstüne bir de İslâm olmuş bir milletin dilinde otellerde yaşayan emekliler diye bir kelime nasıl olabilir ya?
Nasıl nasıl nasıl????
