Bir annenin ard\u0131ndan s\u00f6ylenecek s\u00f6zlerin hi\u00e7birisi, onun evlatlar\u0131n\u0131n y\u00fcre\u011finde b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 izleri anlatmaya yetmez. \u00c7\u00fcnk\u00fc anne, insan\u0131n hayat\u0131nda yaln\u0131zca bir isim de\u011fildir; s\u0131\u011f\u0131n\u0131lan bir liman, ba\u015f\u0131 dara d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcnde d\u00f6n\u00fclen bir kap\u0131, \u00e7ocuklu\u011fun en s\u0131cak hat\u0131ras\u0131, merhametin ete kemi\u011fe b\u00fcr\u00fcnm\u00fc\u015f h\u00e2lidir. Biz de dostumuz, \u0130mam Hatip H\u00fcseyin K\u0131l\u0131\u00e7 Hocam\u0131z\u0131n muhterem annesi Sariye Annemizi ebediyete u\u011furlarken yaln\u0131zca bir cenazeye de\u011fil, seksen alt\u0131 y\u0131ll\u0131k bir \u00f6mre, b\u00fcy\u00fck bir annelik hik\u00e2yesine ve sab\u0131rla \u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f bir hayat\u0131n son sayfas\u0131na \u015fahitlik ettik. Trabzon\u2019un Ma\u00e7ka il\u00e7esine ba\u011fl\u0131 Alata\u015f k\u00f6y\u00fcnde topra\u011fa verdi\u011fimiz Sariye Annemiz, ard\u0131nda evlatlar\u0131n\u0131n, torunlar\u0131n\u0131n ve onu tan\u0131yanlar\u0131n y\u00fcre\u011finde derin izler b\u0131rakarak Rabb\u2019ine y\u00fcr\u00fcd\u00fc. D\u00f6rt y\u0131ld\u0131r m\u00fccadele etti\u011fi kan kanserinin yorgunlu\u011funu ta\u015f\u0131yan bedeni topra\u011fa emanet edilirken geride, ya\u015fanm\u0131\u015f bir \u00f6mr\u00fcn sessiz fakat g\u00fc\u00e7l\u00fc \u015fahitli\u011fi kald\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Sariye Annemizin hayat\u0131, kolay bir hayat de\u011fildi. 1998 y\u0131l\u0131nda elim bir trafik kazas\u0131nda e\u015fini ve o\u011flunu ayn\u0131 anda kaybetti. Bir annenin evlad\u0131n\u0131 topra\u011fa vermesinin ne demek oldu\u011funu kelimelerle anlatmak m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildir. Hele bir annenin hem e\u015fini hem de evlad\u0131n\u0131 ayn\u0131 ac\u0131n\u0131n i\u00e7inde kaybetmesi, y\u00fcre\u011fin ta\u015f\u0131yabilece\u011fi en a\u011f\u0131r imtihanlardan biridir. Fakat Sariye Annemiz, ac\u0131s\u0131n\u0131n alt\u0131nda ezilmek yerine kalan \u00f6mr\u00fcn\u00fc o\u011flunun d\u00f6rt yetimine adad\u0131. Kendi yaras\u0131n\u0131 sessizce sararken geride kalan \u00e7ocuklar\u0131n yaras\u0131na merhem olmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Hayat\u0131n\u0131n bundan sonraki y\u0131llar\u0131n\u0131, kaybetti\u011fi o\u011flunun \u00e7ocuklar\u0131na adamas\u0131, anneli\u011fin yaln\u0131zca d\u00fcnyaya bir evlat getirmekten ibaret olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren b\u00fcy\u00fck bir fedak\u00e2rl\u0131kt\u0131. Bir annenin sevgisi, evlad\u0131n\u0131n vefat\u0131yla sona ermiyor; bazen onun \u00e7ocuklar\u0131na uzanan ellerde, onun hat\u0131ras\u0131n\u0131 ya\u015fatan y\u00fcrekte ve onun emanetlerine sahip \u00e7\u0131kan merhamette devam ediyor.<\/p>\n\n\n\n
Sariye Annemiz be\u015f evlat sahibiydi. \u0130kisi erkek, \u00fc\u00e7\u00fc k\u0131z olan evlatlar\u0131 onun hayat\u0131n\u0131n en k\u0131ymetli sermayesiydi. Ancak anneli\u011fi yaln\u0131zca kendi \u00e7ocuklar\u0131yla s\u0131n\u0131rl\u0131 kalmad\u0131. O\u011flu vefat etti\u011finde geride kalan d\u00f6rt yetim, onun i\u00e7in art\u0131k sadece torunlar\u0131 de\u011fildi; o\u011flundan kendisine kalan emanetlerdi. Onlar\u0131n hayat\u0131na dokundu, onlar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesine \u015fahitlik etti, onlar\u0131n ac\u0131lar\u0131n\u0131 kendi ac\u0131s\u0131 bildi. Bir annenin y\u00fcre\u011fi i\u015fte b\u00f6yle geni\u015fliyordu. Kaybetti\u011fi evlad\u0131n\u0131n ard\u0131ndan hayat\u0131n b\u00fct\u00fcn y\u00fck\u00fcn\u00fc omuzlar\u0131na al\u0131p onun \u00e7ocuklar\u0131na sahip \u00e7\u0131kmak, s\u00f6zle anlat\u0131labilecek bir fedak\u00e2rl\u0131k de\u011fildir. Sariye Annemiz bunu sessizce yapt\u0131. Belki yapt\u0131\u011f\u0131 fedak\u00e2rl\u0131klar\u0131 anlatmad\u0131, belki kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 beklemedi. Fakat annelik zaten biraz da budur: \u0130yili\u011fi hesaplamadan yapmak, sevgiyi \u00f6l\u00e7meden vermek ve fedak\u00e2rl\u0131\u011f\u0131 bir bor\u00e7 gibi de\u011fil, hayat\u0131n do\u011fal bir par\u00e7as\u0131 gibi ya\u015famakt\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
Sariye Annemiz, son yirmi sekiz y\u0131l\u0131n\u0131 o\u011flu H\u00fcseyin K\u0131l\u0131\u00e7 Hocam\u0131z\u0131n yan\u0131nda ge\u00e7irdi. Bu yirmi sekiz y\u0131l, bir annenin evlad\u0131na duydu\u011fu g\u00fcvenin, bir evlad\u0131n annesine duydu\u011fu vefan\u0131n ve aile i\u00e7inde ya\u015fanan kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 merhametin g\u00fczel bir \u00f6rne\u011fi oldu. \u0130nsan hayat\u0131nda yirmi sekiz y\u0131l az bir zaman de\u011fildir. Ayn\u0131 evin i\u00e7inde, ayn\u0131 sofran\u0131n etraf\u0131nda, ayn\u0131 hayat\u0131n sevin\u00e7lerini ve s\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 payla\u015farak ge\u00e7irilen y\u0131llar, insanlar\u0131 yaln\u0131zca anne ve o\u011ful olmaktan \u00e7\u0131kar\u0131r; birbirinin yolda\u015f\u0131, s\u0131rda\u015f\u0131 ve destek\u00e7isi h\u00e2line getirir. H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n annesine hizmet etme imk\u00e2n\u0131n\u0131 bir y\u00fck olarak de\u011fil, Rabb\u2019inin kendisine ikram\u0131 olarak g\u00f6rmesi ise bu hik\u00e2yenin en anlaml\u0131 taraflar\u0131ndan biriydi. \u00c7\u00fcnk\u00fc anneye hizmet, yaln\u0131zca yap\u0131lmas\u0131 gereken bir g\u00f6rev de\u011fil, insan\u0131n hayat\u0131na verilmi\u015f b\u00fcy\u00fck bir f\u0131rsatt\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
Fakat burada, bu yirmi sekiz y\u0131ll\u0131k beraberli\u011fin hakk\u0131n\u0131 teslim etmek ad\u0131na \u00f6zellikle bir ismi anmak gerekir: Naciye Hoca Han\u0131m.<\/strong> \u00c7\u00fcnk\u00fc Sariye Annemizin son yirmi sekiz y\u0131l\u0131n\u0131 o\u011flu H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n yan\u0131nda huzur i\u00e7inde ge\u00e7irebilmesinin as\u0131l mimarlar\u0131ndan biri, hatta bu beraberli\u011fin sessiz kahraman\u0131 H\u00fcseyin Hoca\u2019m\u0131z\u0131n muhterem e\u015fi Naciye Hoca Han\u0131m\u2019d\u0131r. Onun m\u00fc\u015ffikli\u011fi, merhameti, sabr\u0131 ve fedak\u00e2rl\u0131\u011f\u0131, H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n annesine hizmet etme g\u00fcc\u00fcn\u00fc art\u0131rm\u0131\u015f; bir annenin evlat evinde kendisini g\u00fcvende ve huzurlu hissetmesine imk\u00e2n haz\u0131rlam\u0131\u015ft\u0131r. Ya\u015fl\u0131 bir anneye y\u0131llarca ayn\u0131 evin i\u00e7inde sahip \u00e7\u0131kmak, onun ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 g\u00f6zetmek, hastal\u0131\u011f\u0131nda yan\u0131nda olmak ve bunu g\u00f6n\u00fclden yapmak, yaln\u0131zca bir evin i\u015fini payla\u015fmak de\u011fildir. Bu, do\u011frudan do\u011fruya merhametin ve vefan\u0131n ya\u015fanmas\u0131d\u0131r. Naciye Hoca Han\u0131m\u0131n bu yirmi sekiz y\u0131ll\u0131k s\u00fcre\u00e7te g\u00f6sterdi\u011fi fedak\u00e2rl\u0131k, belki \u00e7ok fazla konu\u015fulmad\u0131; ancak Sariye Annemizin hayat\u0131n\u0131n son d\u00f6nemindeki huzurunda onun eme\u011fi mutlaka vard\u0131. Bu nedenle Sariye Annemizin ard\u0131ndan H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n yan\u0131nda Naciye Hoca Han\u0131m\u0131n da hakk\u0131n\u0131 teslim etmek, bir vefa borcudur.<\/p>\n\n\n\n Belki de burada \u00fczerinde biraz daha d\u00fc\u015f\u00fcnmemiz gereken bir ba\u015fka mesele vard\u0131r: Gelin ile kaynana aras\u0131ndaki ili\u015fki\u2026 <\/strong>\u00c7\u00fcnk\u00fc bir kad\u0131n, evlendi\u011finde yaln\u0131zca bir e\u015f kazanmaz; e\u015finin ailesine de d\u00e2hil olur. E\u015finin annesi, art\u0131k hayat\u0131n\u0131n kenar\u0131nda duran bir insan de\u011fil, e\u015finin hayat\u0131nda derin izler b\u0131rakm\u0131\u015f bir annedir. \u0130deal olan, \u201cO senin annen.\u201d<\/strong> demek yerine, \u201cO art\u0131k bizim annemiz.\u201d<\/strong> diyebilmektir. Bunun i\u00e7in \u00f6nce insan\u0131n kendisini kay\u0131nvalidesinin yerine koyabilmesi gerekir. Bir g\u00fcn ya\u015flanaca\u011f\u0131n\u0131, g\u00fc\u00e7ten d\u00fc\u015fece\u011fini, ba\u015fkas\u0131n\u0131n yard\u0131m\u0131na ihtiya\u00e7 duyaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmesi gerekir. Bir annenin gen\u00e7li\u011finde kendi \u00e7ocuklar\u0131 i\u00e7in nas\u0131l uykusuz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131, nas\u0131l fedak\u00e2rl\u0131k yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131, nas\u0131l nice s\u0131k\u0131nt\u0131ya g\u00f6\u011f\u00fcs gerdi\u011fini hat\u0131rlamas\u0131 gerekir. \u00c7\u00fcnk\u00fc bug\u00fcn kap\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7ald\u0131\u011f\u0131m\u0131z, elinden tuttu\u011fumuz, ilac\u0131n\u0131 verdi\u011fimiz, sofras\u0131na oturdu\u011fumuz o ya\u015fl\u0131 kad\u0131n, d\u00fcn bizim e\u015fimizi b\u00fcy\u00fcten kad\u0131nd\u0131r. Belki de bir gelinin kay\u0131nvalidesine g\u00f6sterebilece\u011fi en g\u00fczel sevgi, onu kendi annesinin yerine koymaya \u00e7al\u0131\u015fmak de\u011fil; onun da bir anne oldu\u011funu y\u00fcre\u011finde ger\u00e7ekten hissedebilmektir. Naciye Hoca Han\u0131m\u0131n Sariye Annemize y\u0131llar boyunca g\u00f6sterdi\u011fi \u015fefkat, i\u015fte bu anlay\u0131\u015f\u0131n sessiz fakat \u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u00f6rne\u011fidir. Bir gelinin kay\u0131nvalidesine merhamet etmesi, yaln\u0131zca aile huzurunu korumak de\u011fildir; ayn\u0131 zamanda e\u015fine duydu\u011fu sevginin, vefan\u0131n ve insanl\u0131\u011f\u0131n bir tezah\u00fcr\u00fcd\u00fcr. \u00c7\u00fcnk\u00fc insan sevdi\u011finin annesine nas\u0131l davran\u0131yorsa, asl\u0131nda sevdi\u011finin ge\u00e7mi\u015fine, \u00e7ocuklu\u011funa ve hayat\u0131na da \u00f6yle davran\u0131yordur. Belki de her gelin, kay\u0131nvalidesine bakarken bir g\u00fcn kendisini onun yerinde hayal etmeli; her kay\u0131nvalide de gelinine bakarken onun da bir ba\u015fkas\u0131n\u0131n evlad\u0131 oldu\u011funu unutmamal\u0131d\u0131r. Gelin-kaynana ili\u015fkisini bir \u00fcst\u00fcnl\u00fck, bir hakl\u0131l\u0131k, bir m\u00fccadele alan\u0131 olmaktan \u00e7\u0131kar\u0131p iki kad\u0131n\u0131n ayn\u0131 ailede merhametle birbirine omuz verdi\u011fi bir karde\u015flik ve annelik iklimine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Bunun yolu ise birbirimizi de\u011fi\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015fmaktan \u00f6nce birbirimizin yerine kendimizi koyabilmekten ge\u00e7er. Belki de Naciye Hoca\u2019 m\u0131z\u0131n evinde ya\u015fanan bu yirmi sekiz y\u0131ll\u0131k hik\u00e2ye, bize tam da bunu s\u00f6yl\u00fcyor: Bir eve huzur, yaln\u0131zca sevgiyle de\u011fil; empatiyle, sab\u0131rla, fedak\u00e2rl\u0131kla ve \u201csenin annen\u201d yerine \u201cbizim annemiz\u201d diyebilecek kadar geni\u015f bir y\u00fcrekle gelir.<\/strong><\/p>\n\n\n\n H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n annesinin cenaze namaz\u0131n\u0131 k\u0131ld\u0131rmadan \u00f6nce yapt\u0131\u011f\u0131 konu\u015fmay\u0131 dinleyenlerin y\u00fcre\u011fi de bu y\u00fczden derinden etkilendi. O konu\u015fmada bir evlad\u0131n annesinin ard\u0131ndan duydu\u011fu ayr\u0131l\u0131ktan \u00e7ok, annesiyle ge\u00e7irdi\u011fi y\u0131llar i\u00e7in Rabb\u2019ine duydu\u011fu \u015f\u00fck\u00fcr vard\u0131: \u201cBana altm\u0131\u015f y\u0131ld\u0131r anne diye seslenebilmeyi ikram eden Rabb\u2019ime hamdolsun.\u201d<\/strong> diyordu. Ne kadar anlaml\u0131 bir c\u00fcmleydi bu! Bir evlad\u0131n annesine altm\u0131\u015f y\u0131l boyunca \u201canne\u201d<\/strong> diyebilmesini bir nimet olarak g\u00f6rebilmesi, anneli\u011fin ne b\u00fcy\u00fck bir l\u00fctuf oldu\u011funu anlayabilmesidir. \u0130nsan \u00e7o\u011fu zaman sahip oldu\u011fu nimetlerin k\u0131ymetini, onlar\u0131 kaybetmeye yakla\u015ft\u0131\u011f\u0131nda anl\u0131yor. Oysa H\u00fcseyin Hocam\u0131z, annesinin hayattaki son d\u00f6nemlerinde de\u011fil, en ba\u015f\u0131ndan beri bu nimetin fark\u0131na varm\u0131\u015f ve annesine bakmay\u0131, onunla ayn\u0131 hayat\u0131 payla\u015fmay\u0131 bir \u015f\u00fck\u00fcr vesilesi olarak g\u00f6rm\u00fc\u015f.<\/p>\n\n\n\n H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n bana cenazenin ard\u0131ndan s\u00f6yledi\u011fi birka\u00e7 c\u00fcmle ise, bu hizmetin ne kadar ince bir hassasiyetle y\u00fcr\u00fct\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyordu. \u201cSes \u00e7\u0131kar da rahats\u0131z olur diye odas\u0131na terliksiz girdim. Sesi yormas\u0131n diye \u00e7ay\u0131n\u0131 odun ka\u015f\u0131kla kar\u0131\u015ft\u0131rd\u0131m.\u201d<\/strong> diyordu. Bu iki c\u00fcmle \u00fczerinde uzun uzun d\u00fc\u015f\u00fcnmek gerekir. Anneye hizmet bazen b\u00fcy\u00fck fedak\u00e2rl\u0131klar yapmakla de\u011fil, onun uykusunu b\u00f6lmemek i\u00e7in terli\u011fi \u00e7\u0131karmakla; sesini yormamak i\u00e7in \u00e7ay\u0131n\u0131 sessizce kar\u0131\u015ft\u0131rmakla kendisini g\u00f6sterir. Bir annenin huzurunu kendi rahat\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcne koyabilmek, merhametin en g\u00fczel h\u00e2llerinden biridir. Fakat H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n s\u00f6zlerinin devam\u0131 daha da dokunakl\u0131yd\u0131: \u201cYine de ba\u015fka bir \u015fey yapabilir miydim diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum ve i\u00e7im ac\u0131yor.\u201d<\/strong> \u0130\u015fte evlatl\u0131k duygusunun derinli\u011fi burada ortaya \u00e7\u0131k\u0131yordu. \u0130nsan annesine y\u0131llarca hizmet etse bile, anne topra\u011fa verildi\u011finde g\u00f6nl\u00fcnde hep bir \u201cDaha fazlas\u0131n\u0131 yapabilir miydim?\u201d<\/strong> sorusu kal\u0131yor. Bu soru, asl\u0131nda yap\u0131lmayanlardan \u00e7ok, annenin ne kadar b\u00fcy\u00fck bir nimet oldu\u011funu anlat\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n Ard\u0131ndan \u015fu c\u00fcmleleri s\u00f6yledi: \u201cSon 28 y\u0131l\u0131 birlikte ge\u00e7irmemizi ikram eden Rabb\u2019ime hamdolsun. Son d\u00f6rt y\u0131l\u0131n\u0131 hastal\u0131klarla m\u00fccadele i\u00e7inde ge\u00e7irirken bana anneme hizmet etmeyi nasip eden Rabb\u2019ime hamdolsun. Bu s\u00fcre zarf\u0131nda birbirimize merhamet g\u00f6z\u00fcyle bakabilmeyi ve dokunabilmeyi nasip eden Rabb\u2019ime hamdolsun.\u201d<\/strong> Bu s\u00f6zler, anne ve evlat aras\u0131ndaki ili\u015fkinin ne kadar derin bir vefa \u00fczerine kurulabilece\u011fini g\u00f6steriyordu. Yirmi sekiz y\u0131l ayn\u0131 hayat\u0131 payla\u015fmak, bir annenin ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda yan\u0131nda olmak, onun ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 g\u00f6rmek, hastal\u0131\u011f\u0131nda elinden tutmak, sofrada lokmas\u0131n\u0131 payla\u015fmak ve yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltmak ba\u015fl\u0131 ba\u015f\u0131na b\u00fcy\u00fck bir nimetti. H\u00fcseyin Hocam\u0131z b\u00fct\u00fcn bunlar\u0131 kendi ba\u015far\u0131s\u0131 olarak g\u00f6rm\u00fcyordu. \u201cBen anneme bakt\u0131m.\u201d<\/strong> demedi. \u201cRabb\u2019im bana annemle son yirmi sekiz y\u0131l\u0131 birlikte ge\u00e7irmeyi ikram etti.\u201d<\/strong> dedi. \u0130\u015fte kulluk bilinci biraz da burada ortaya \u00e7\u0131k\u0131yordu. \u0130nsan yapt\u0131\u011f\u0131 iyili\u011fin sahibi de\u011fil, kendisine verilen imk\u00e2n\u0131n emanet\u00e7isidir.<\/p>\n\n\n\n Kur\u2019an-\u0131 Kerim\u2019in \u0130sr\u00e2 Suresi\u2019nin 23. ayetinde anne ve babaya kar\u015f\u0131 nas\u0131l davran\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fi a\u00e7\u0131k\u00e7a bildirilir. Onlara \u201c\u00f6f\u201d<\/strong> bile denilmemesi, azarlanmamas\u0131, g\u00fczel s\u00f6z s\u00f6ylenmesi ve merhametle \u00fczerlerine kanat gerilmesi emredilir. H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n annesinin son y\u0131llar\u0131n\u0131 anlat\u0131rken kulland\u0131\u011f\u0131 ifadeler, bu ilah\u00ee emrin hayat\u0131n i\u00e7inde kar\u015f\u0131l\u0131k bulmu\u015f h\u00e2li gibiydi. \u201cBana \u0130sr\u00e2 S\u00fbresi\u2019nin 23. ayetindeki emirleri yerine getirebilmeyi nasip etti\u011fi i\u00e7in Rabb\u2019ime sonsuz kereler hamdolsun.\u201d<\/strong> derken asl\u0131nda hepimize \u00f6nemli bir ders verdi. Anneye hizmet, yaln\u0131zca ya\u015fl\u0131 bir insan\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamak de\u011fildir. O hizmetin i\u00e7inde sab\u0131r vard\u0131r, incelik vard\u0131r, merhamet vard\u0131r, g\u00f6n\u00fcl alma vard\u0131r. \u0130nsan, annesinin kendisine \u00e7ocuklu\u011funda g\u00f6sterdi\u011fi merhameti onun ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda ona geri sunabilmelidir.<\/p>\n\n\n\n Ben de Sariye Annemizi tan\u0131ma bahtiyarl\u0131\u011f\u0131na eri\u015fenlerdenim. Alata\u015f k\u00f6y\u00fcndeki evine yirmi y\u0131l \u00f6nce misafir olmu\u015f, ayn\u0131 sofraya oturmu\u015f, yeme\u011fini yemi\u015ftim. Onu yak\u0131ndan tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m kadar\u0131yla m\u00fc\u015ffik, fedak\u00e2r ve g\u00f6nl\u00fc geni\u015f bir annemizdi. Baz\u0131 insanlar\u0131n yan\u0131nda uzun uzun konu\u015fman\u0131za gerek kalmaz. Onlar\u0131n h\u00e2li, s\u00f6z\u00fc ve davran\u0131\u015f\u0131 zaten size bir \u015feyler anlat\u0131r. Sariye Annemizin evindeki misafirperverli\u011fi, bir annenin s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Anadolu insan\u0131n\u0131n g\u00f6n\u00fcl zenginli\u011fini ta\u015f\u0131yordu. Bug\u00fcn onun ard\u0131ndan konu\u015furken zihnimde yaln\u0131zca bir cenaze g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc de\u011fil, bir evin s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131, bir annenin ikram\u0131 ve y\u0131llar \u00f6ncesinden kalan g\u00fczel bir hat\u0131ra var. \u0130nsan bazen bir sofrada yedi\u011fi yeme\u011fi de\u011fil, o sofrada kendisine hissettirilen muhabbeti hat\u0131rlar. Sariye Annemizin sofras\u0131 da bende b\u00f6yle bir hat\u0131ra b\u0131rakt\u0131.<\/p>\n\n\n\n Belki de bu cenazeden hepimizin kendisine \u00e7\u0131karmas\u0131 gereken en b\u00fcy\u00fck ders, anne ve babalar\u0131m\u0131z hayattayken onlar\u0131n k\u0131ymetini bilmektir. Onlar\u0131n ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 bir y\u00fck, hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 bir zahmet, ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 bir mecburiyet olarak g\u00f6rmemektir. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u00e7ocukken bizim elimizden tutan, geceleri ba\u015f\u0131m\u0131zda bekleyen, hastaland\u0131\u011f\u0131m\u0131zda sabahlayan, bir lokmay\u0131 b\u00f6l\u00fcp bize veren anne ve babalar\u0131m\u0131zd\u0131r. Biz b\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e onlar k\u00fc\u00e7\u00fcl\u00fcr; onlar\u0131n d\u00fcnyas\u0131 daral\u0131rken bizim d\u00fcnyam\u0131z geni\u015fler. Bir g\u00fcn gelir, onlar bizim deste\u011fimize muhta\u00e7 olur. \u0130\u015fte o g\u00fcn insan\u0131n ger\u00e7ek imtihan\u0131 ba\u015flar. Sariye Annemizin hayat\u0131, H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n ve Naciye Hoca Han\u0131m\u0131n ona hizmet anlay\u0131\u015f\u0131, bu imtihan\u0131n nas\u0131l g\u00fczel verilebilece\u011fini g\u00f6steriyor. Anneye hizmet etmek, asl\u0131nda insan\u0131n kendi ge\u00e7mi\u015fine vefa g\u00f6stermesidir. Bir annenin elinden tutmak, \u00e7ocuklu\u011fumuzda bizi ayakta tutan o ellere kar\u015f\u0131 duydu\u011fumuz minnetin sessiz ifadesidir.<\/p>\n\n\n\n Sariye Annemizin ard\u0131ndan geriye yaln\u0131zca h\u00fcz\u00fcn b\u0131rakmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. O, ayn\u0131 zamanda evlatlar\u0131na b\u00fcy\u00fck bir miras b\u0131rakt\u0131: Sab\u0131r, fedak\u00e2rl\u0131k, merhamet ve vefa.<\/strong> E\u015fini ve o\u011flunu kaybetti\u011finde y\u0131k\u0131lmad\u0131; o\u011flunun d\u00f6rt yetimine sahip \u00e7\u0131kt\u0131. Ya\u015fland\u0131\u011f\u0131nda o\u011flunun yan\u0131nda huzur buldu. Hastal\u0131kla ge\u00e7en son d\u00f6rt y\u0131l\u0131nda ise bir evlad\u0131n annesine nas\u0131l hizmet edilebilece\u011finin g\u00fczel bir \u00f6rne\u011fi oldu. H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n cenaze namaz\u0131ndan \u00f6nce yapt\u0131\u011f\u0131 konu\u015fma da bu hayat\u0131n anlam\u0131n\u0131 birka\u00e7 c\u00fcmleyle \u00f6zetledi. \u201cBana \u0130sr\u00e2 Suresi\u2019nin 23. ayetinin emirlerini yerine getirebilmeyi nasip etti\u011fi i\u00e7in Rabb\u2019ime sonsuz kereler hamdolsun.\u201d<\/strong> dedi. Bir evlad\u0131n annesinin tabutunun ba\u015f\u0131nda s\u00f6yleyebilece\u011fi bundan daha g\u00fczel bir te\u015fekk\u00fcr olabilir mi? Anneye hizmet etmi\u015f olman\u0131n huzuruyla, g\u00f6revini yerine getirmi\u015f olman\u0131n g\u00f6n\u00fcl rahatl\u0131\u011f\u0131yla annesini Rabb\u2019ine emanet etti.<\/p>\n\n\n\n \u015eimdi Sariye Annemiz Alata\u015f k\u00f6y\u00fcn\u00fcn topra\u011f\u0131nda, seksen alt\u0131 y\u0131ll\u0131k d\u00fcnya yolculu\u011funun ard\u0131ndan ebed\u00ee \u00e2leme u\u011furland\u0131. Ard\u0131nda be\u015f evlat, torunlar, yak\u0131nlar\u0131, dostlar\u0131 ve onu tan\u0131yanlar\u0131n g\u00fczel hat\u0131ralar\u0131 kald\u0131. Bizler onun ard\u0131ndan dua ediyor, Rabb\u2019imizin rahmetinin \u00fczerine olmas\u0131n\u0131 diliyoruz. H\u00fcseyin Hocam\u0131z\u0131n s\u00f6zleri ise bu vedan\u0131n en anlaml\u0131 c\u00fcmlesi olarak haf\u0131zalar\u0131m\u0131zda kalacak: \u201cBana altm\u0131\u015f y\u0131ld\u0131r anne diye seslenebilmeyi ikram eden Rabb\u2019ime hamdolsun.\u201d<\/strong> Bir annenin ard\u0131ndan s\u00f6ylenecek en g\u00fczel s\u00f6zlerden biri belki de budur. \u00d6l\u00fcm\u00fcn ac\u0131s\u0131n\u0131 ink\u00e2r etmeden nimetin \u015f\u00fckr\u00fcn\u00fc eda etmek, ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131n h\u00fczn\u00fc i\u00e7inde ge\u00e7en y\u0131llara hamdetmek, hizmet edebilmi\u015f olmay\u0131 bir l\u00fctuf kabul etmek\u2026 Sariye Annemizin ard\u0131ndan bize kalan as\u0131l ders budur. Rabb\u2019im Sariye Annemize rahmetiyle muamele eylesin, mek\u00e2n\u0131n\u0131 cennet eylesin. H\u00fcseyin Hoca\u2019m\u0131z ba\u015fta olmak \u00fczere b\u00fct\u00fcn evlatlar\u0131na, torunlar\u0131na ve sevenlerine sab\u0131r versin. Bizlere de annelerimiz hayattayken onlar\u0131n k\u0131ymetini bilmeyi, ya\u015fland\u0131klar\u0131nda \u00fczerlerine merhamet kanatlar\u0131m\u0131z\u0131 germeyi ve onlara hizmet etmeyi Rabb\u2019imiz nasip eylesin. Sariye Annemizin ruhu \u015fad, mek\u00e2n\u0131 cennet, makam\u0131 \u00e2li olsun. Rabb\u2019imiz H\u00fcseyin Hocam\u0131zdan, Naciye Hoca Han\u0131m\u2019dan ve annesine hizmet eden b\u00fct\u00fcn evlatlardan raz\u0131 olsun. \u00c2min.<\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Bir annenin ard\u0131ndan s\u00f6ylenecek s\u00f6zlerin hi\u00e7birisi, onun evlatlar\u0131n\u0131n y\u00fcre\u011finde b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 izleri anlatmaya yetmez. \u00c7\u00fcnk\u00fc anne, insan\u0131n hayat\u0131nda yaln\u0131zca bir isim de\u011fildir; s\u0131\u011f\u0131n\u0131lan bir liman, ba\u015f\u0131 dara d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcnde d\u00f6n\u00fclen bir kap\u0131, \u00e7ocuklu\u011fun en s\u0131cak hat\u0131ras\u0131, merhametin ete kemi\u011fe b\u00fcr\u00fcnm\u00fc\u015f h\u00e2lidir. Biz de dostumuz, \u0130mam Hatip H\u00fcseyin K\u0131l\u0131\u00e7 Hocam\u0131z\u0131n muhterem annesi Sariye Annemizi ebediyete u\u011furlarken yaln\u0131zca bir …<\/p>\n","protected":false},"author":26,"featured_media":54956,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","_joinchat":[],"footnotes":""},"categories":[38,54,43],"tags":[],"class_list":["post-54953","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","","category-guncel","category-omer","category-yazarlar"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54953","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/26"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=54953"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54953\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":54957,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54953\/revisions\/54957"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media\/54956"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=54953"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=54953"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=54953"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}