Eski Bir Yara<\/b>
\nRe\u015fat Nuri G\u00fcntekin
\nBen, annemden \u00fc\u00e7 ya\u015f\u0131nda \u00f6ks\u00fcz kald\u0131m. Babam, kasabam\u0131zdaki Guraba Hastanesinin kap\u0131c\u0131s\u0131yd\u0131.<\/p>\n
Eskiden jandarma onba\u015f\u0131s\u0131 imi\u015f… Attan d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f… Aya\u011f\u0131 k\u0131r\u0131lm\u0131\u015f… \u00dc\u00e7 ay hastanede yatm\u0131\u015f… Fakat tamam\u0131yla iyi olamam\u0131\u015f… Bastonsuz gezemezdi… Topal, jandarma olamayaca\u011f\u0131 i\u00e7in i\u015finden \u00e7\u0131karm\u0131\u015flar… Fakat \u00e7oluk \u00e7ocuk sahibi bir adam oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnerek yatt\u0131\u011f\u0131 hastanenin kap\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131na kay\u0131rm\u0131\u015flar…<\/p>\n
O vakit, evimiz \u00e7ok kalabal\u0131km\u0131\u015f… Annem, b\u00fcy\u00fckannem, dul bir halam, iki de karde\u015fim… Bu alt\u0131 n\u00fcfus babam\u0131n eline bakarm\u0131\u015f… En arkaya kalan annem de gidince biz evde iki ki\u015fi kalm\u0131\u015f\u0131z…<\/p>\n
Babam, sabahleyin hastaneye giderken beni uzak akrabalar\u0131m\u0131zdan bir ihtiyar kad\u0131n\u0131n evine b\u0131rak\u0131r, ak\u015fam d\u00f6nerken al\u0131rm\u0131\u015f… Bir elinde zenbili, bir elinde ben, baba o\u011ful evimize gidermi\u015fiz… Bu zamandan akl\u0131mda kalan \u015fey, ufak ufak g\u00fcbre y\u0131\u011f\u0131nlar\u0131yla dolu bir bah\u00e7ede tavuklarla oynad\u0131\u011f\u0131m ve ara s\u0131ra kocakar\u0131dan dayak yedi\u011fimdir.<\/p>\n
O vakitler babama \u00e7ok s\u0131k\u0131nt\u0131 veriyormu\u015fum… Sakat bir adam\u0131n b\u00fct\u00fcn g\u00fcn yorulduktan sonra, bir de geceleri \u00e7ocu\u011fa bakmas\u0131 m\u00fc\u015fk\u00fcl i\u015f… Fakat beni \u00e7ok sevdi\u011fi i\u00e7in \u015fik\u00e2yet etmezmi\u015f… Baz\u0131 geceler uzun uzun a\u011flarm\u0131\u015f\u0131m… Besbelli kocakar\u0131dan y\u00fcz bulamad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in geceleri ona nazlan\u0131rm\u0131\u015f\u0131m.<\/p>\n
Kom\u015fular bu sese nas\u0131l tahamm\u00fcl etti\u011fini sorduklar\u0131 vakit babam: “Ev halk\u0131 s\u00f6z birli\u011fi etmi\u015f gibi birer birer \u00e7ekilip gitti. Eski \u015fenlikten bir onun sesi kald\u0131. \u00c7ok g\u00f6rmeyin!” dermi\u015f.<\/p>\n
D\u00f6rt, be\u015f ya\u015f\u0131ma gelince ona iyi bir arkada\u015f hatta muavin olmaya ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n
Bu zamanlar\u0131 \u00e7ok iyi hat\u0131rlar\u0131m. \u0130htiyar akrabam \u00f6lm\u00fc\u015ft\u00fc. Art\u0131k hastaneye beraber gidip geliyorduk. \u00c7ok merakl\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in beni kat kat giydirir, ba\u015f\u0131m\u0131 boynumu ye\u015fil bir y\u00fcn atk\u0131 ile sararak hastane kap\u0131s\u0131 \u00f6n\u00fcndeki k\u00fc\u00e7\u00fck kul\u00fcbeye oturturdu.<\/p>\n
H\u00e2lime g\u00f6re vazifelerim de vard\u0131. Mesela hastane bah\u00e7esine giren k\u00f6pekleri de\u011fnekle kovalamak bana ait bir i\u015fti. Hatta doktorlar i\u00e7in bakkala da gider gelirdim.<\/p>\n
M\u00fchim vazifelerimden biri de hastaneden \u00e7\u0131kan cenazeleri takip etmekti. Bu kimsesiz \u00f6l\u00fclerin arkas\u0131nda ekseriya hastane imam\u0131ndan, bir de benden ba\u015fka cemaat bulunmazd\u0131.<\/p>\n
Babam, konu\u015fmay\u0131 \u00e7ok seven tatl\u0131 dilli bir adamd\u0131. Evde benden ba\u015fka insan olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, \u00e7aresiz benimle konu\u015furdu. Hem de ya\u015fl\u0131 ba\u015fl\u0131 bir insanla konu\u015fur gibi.<\/p>\n
Bana akl\u0131 erdi\u011fi kadar ahlaktan dinden, tarihten hatta politikadan bile bahsederdi. Her i\u015fimizi kendimiz g\u00f6r\u00fcrd\u00fck. Moskof muharebesinden kalma t\u00fcrk\u00fcleri s\u00f6yleyerek \u00e7ama\u015f\u0131r y\u0131kar, tahta siler, s\u00f6k\u00fck dikerdik.<\/p>\n
B\u00f6yle b\u00f6yle on iki ya\u015f\u0131ma geldim. Fakat \u00e7ok \u00e7elimsiz, kavruk bir \u00e7ocuk oldu\u011fum i\u00e7in kimse bana, sekizden fazla demezdi. Onun i\u00e7in ya\u015fl\u0131 ba\u015fl\u0131 adamlar meclisinde, mesela ge\u00e7inme m\u00fc\u015fk\u00fclat\u0131ndan, aile dirliksizliklerinden yahut belediyenin yolsuzluklar\u0131ndan en pi\u015fkin ve sefadide insan gibi bahse ba\u015flad\u0131\u011f\u0131m\u0131 i\u015fitince herkes \u015fa\u015fakal\u0131rd\u0131. Fakat ne de olsa \u00e7ocuktum. Bu \u00e7ocukluk, bana \u00f6yle bir i\u015f ettirdi ki bug\u00fcn k\u0131rk be\u015f ya\u015f\u0131nda, damat, gelin sahibi bir insan oldu\u011fum h\u00e2lde elan ac\u0131s\u0131n\u0131 unutamam.<\/p>\n
Memleketimiz, bitip t\u00fckenmez zeytin ormanlar\u0131 aras\u0131nda \u015firin, sakin bir kasabayd\u0131. Yaz, k\u0131\u015f \u00fcst\u00fcnden g\u00fcne\u015f, etraf\u0131ndan ye\u015fillik eksik olmazd\u0131. \u015eiddetli ya\u011fmuru, f\u0131rt\u0131nas\u0131 bile olmayan bu memlekette, bir g\u00fcn en beklenilmez bir k\u0131yamet koptu: “Muharebe!.. ”<\/p>\n
Hudut, d\u00f6rt saat \u00f6temizdeydi. Kasaba, birka\u00e7 saat i\u00e7inde alt \u00fcst oldu. Ahalinin bir k\u0131sm\u0131 \u00e7oluk \u00e7ocu\u011fuyla gerilere ka\u00e7\u0131yordu. Fakat kimsesizler, fakirler buna \u00e7are bulam\u0131yorlard\u0131. Biz, tabii, kalanlar aras\u0131ndayd\u0131k. Babam\u0131n vazifesi vard\u0131. Sonra bug\u00fcnden yar\u0131na yiyecek ekme\u011fi yoktu. Kasaba bir k\u0131\u015fla h\u00e2line geldi. \u00c7ar\u015f\u0131lar kapand\u0131. Bo\u015f evler asker taraf\u0131ndan i\u015fgal edildi. Bozuk kald\u0131r\u0131ml\u0131 sokaklardan gece g\u00fcnd\u00fcz s\u00fcvari kafileleri, top arabalar\u0131 ge\u00e7iyordu.<\/p>\n
\u0130ki g\u00fcn sonra uzaktan uza\u011fa top sesleri ba\u015flad\u0131. Ben korktuk\u00e7a babam ya bir \u015fey bildi\u011finden yahut da s\u0131rf beni teskin i\u00e7in:<\/p>\n
\u2014 Korkma Halil… D\u00fc\u015fman buraya gelmeyecek. Askerlerimiz in\u015fallah onlar\u0131 darmada\u011f\u0131n edecek, uzaklara do\u011fru s\u00fcr\u00fcp g\u00f6t\u00fcrecek, diyordu.<\/p>\n
Babam\u0131n s\u00f6zleri do\u011fru \u00e7\u0131kt\u0131. Bir iki g\u00fcn i\u00e7inde top sesleri yava\u015f yava\u015f uzakla\u015ft\u0131, sonra b\u00fcsb\u00fct\u00fcn kaybolup gitti.<\/p>\n
Bu muharebe, uzaklardan ge\u00e7en bir f\u0131rt\u0131naya benzemi\u015fti. Gelen haberler \u00e7ok iyi idi. Askerlerimiz d\u00fc\u015fman\u0131 \u00f6n\u00fcne katm\u0131\u015f s\u00fcr\u00fcp g\u00f6t\u00fcr\u00fcyordu.<\/p>\n
Ka\u00e7anlardan bir k\u0131sm\u0131 geri geldi. \u00c7ar\u015f\u0131da tek t\u00fck d\u00fckk\u00e2nlar a\u00e7\u0131ld\u0131. Fakat kasaba, o k\u0131\u015fla h\u00e2lini bir t\u00fcrl\u00fc kaybetmiyordu. Muharebeye giden taburlar hep oradan ge\u00e7iyorlard\u0131. Kasabada erkek kalmam\u0131\u015f gibiydi. Eli silah tutanlar asker olmu\u015flar, yahut g\u00f6n\u00fcll\u00fc \u00e7eteleri te\u015fkil ederek ordunun pe\u015fine tak\u0131lm\u0131\u015flard\u0131.<\/p>\n
Babam da bunlar\u0131n aras\u0131ndayd\u0131. Fakat do\u011frusunu s\u00f6ylemek laz\u0131m gelirse o, kendi iste\u011fiyle gidenlerden de\u011fildi. Bana demi\u015fti ki:<\/p>\n
\u2014 O\u011flum, bizim doktorlar muharebe yerine daha yak\u0131n bir yerde hastane kurmaya gidiyorlar… Yaral\u0131lar\u0131 buraya kadar getirmek g\u00fc\u00e7 olacak. Ellerinde i\u015fe yarar adamlar\u0131 az… Hastanenin eski emektar\u0131 diye beni de g\u00f6t\u00fcr\u00fcyorlar… Vazifeden ka\u00e7\u0131lmaz… Zaten gidece\u011fim yer uzak de\u011fil… \u0130ki \u00fc\u00e7 saatlik bir k\u00f6y… Haftada bir iki defa yine seni g\u00f6rmeye gelirim… Art\u0131k kocaman oldun. Kom\u015fulara da tembih ettim. Sana bak\u0131verirler, dedi.<\/p>\n
Babamdan ilk defa ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131m ve evde yaln\u0131z kald\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in ilk g\u00fcnlerde biraz mahzun olmu\u015ftum. Fakat \u00e7abuk al\u0131\u015ft\u0131m. Gitgide bu h\u00fcrriyetten ho\u015flanmaya da ba\u015flad\u0131m. Eskiden babam beni burnunun dibinden ay\u0131rmazd\u0131. \u015eimdi geceye kadar mahalle \u00e7ocuklar\u0131yla sokakta, k\u0131rda oynard\u0131m.<\/p>\n
Babam, haftada bir iki kere beni g\u00f6rmeye gelece\u011fine dair verdi\u011fi s\u00f6ze sad\u0131k kalm\u0131\u015ft\u0131. S\u0131k s\u0131k izin al\u0131yor, cepheye gidip gelen nakliye arabalar\u0131ndan birine binerek kasabaya geliyordu.<\/p>\n
Gelece\u011fi zamanlar\u0131 da \u00f6\u011freniyor, kasabadan yar\u0131m saat uzaktaki bir k\u00f6pr\u00fc ba\u015f\u0131nda onu kar\u015f\u0131lamaya gidiyordum.<\/p>\n
\u2014 Vay benim Halil’im, diye y\u00fcz\u00fcm\u00fc g\u00f6z\u00fcm\u00fc \u00f6p\u00fcyordu.<\/p>\n
Adamca\u011f\u0131z, her defas\u0131nda, y\u0131llardan beri hasretimi \u00e7ekiyormu\u015f gibi a\u011fl\u0131yor:<\/p>\n
Babam, bana bir k\u0131rm\u0131z\u0131 mendil i\u00e7inde yiyecek getirirdi: Peksimet, kahve \u015fekeri, zeytin, un, ya\u011f hatta et… Sonra gaz, k\u00f6m\u00fcr, sabun gibi \u015feyler almak i\u00e7in bir bakkalda da bana kredi a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131. Bundan ba\u015fka ihtiyat olarak para da b\u0131rak\u0131rd\u0131.<\/p>\n
O yokken \u00e2deta bir ev efendisiydim. Kendi elimle yeme\u011fi haz\u0131rlar, yata\u011f\u0131m\u0131 yap\u0131p kald\u0131r\u0131rd\u0131m, odam\u0131 temizler, \u00e7ama\u015f\u0131r\u0131m\u0131 y\u0131kard\u0131m. Hatta bazen b\u00fcy\u00fck adam gibi eve misafir davet etti\u011fim de olurdu.<\/p>\n
Bu, bana bir b\u00fcy\u00fck adam gururu verirdi. Babam\u0131n evde kald\u0131\u011f\u0131 geceler ge\u00e7 vakte kadar ocak ba\u015f\u0131nda oturur, konu\u015furduk. O, bana muharebe hakk\u0131nda yaral\u0131lardan ald\u0131\u011f\u0131 havadisleri, bire on katarak anlat\u0131r; masala, destana benzeyen bitip t\u00fckenmez s\u00f6zler s\u00f6ylerdi.<\/p>\n
Bir g\u00fcn babam\u0131n mendilinden bir sustal\u0131 \u00e7ak\u0131 ile bir alt\u0131n halka, bir de me\u015fin kapl\u0131 defter \u00e7\u0131kt\u0131.<\/p>\n
Babam, derin bir of \u00e7ektikten sonra dedi ki:<\/p>\n
\u2014 Halil! D\u00fcn gece hastanede da\u011f gibi bir babayi\u011fit \u00f6ld\u00fc… H\u00fcdai Halim, babam \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc zaman bu kadar yanmad\u0131m… Bu delikanl\u0131 bir g\u00f6n\u00fcll\u00fc \u00e7etesiyle cepheye gitmi\u015f… Bir\u00e7ok k\u00e2fir \u00f6ld\u00fcrm\u00fc\u015f… En sonra d\u00fc\u015fman bu \u00e7eteyi bir dere kenar\u0131nda s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rm\u0131\u015f. G\u00f6n\u00fcll\u00fcler birer birer \u015fehit olmu\u015flar… Bir bu delikanl\u0131 kurtulmu\u015f… Tek ba\u015f\u0131na kal\u0131nca y\u0131k\u0131k bir su de\u011firmenine saklanm\u0131\u015f… Bir\u00e7ok aram\u0131\u015flarsa da bulamam\u0131\u015flar… Ak\u015fam ortal\u0131k karar\u0131nca \u00e7\u0131km\u0131\u015f… Bizimkilerin taraf\u0131na do\u011fru geliyormu\u015f… Yolda \u00fc\u00e7 d\u00fc\u015fman askeri rasgelmi\u015f… \u0130ki neferle bir \u00e7avu\u015f… Davran\u0131p silah \u00e7ekmelerine meydan vermeden \u00fczerlerine at\u0131lm\u0131\u015f… \u00dc\u00e7\u00fcn\u00fc de tepelemi\u015f… Bu \u00e7ak\u0131, y\u00fcz\u00fck ve defteri d\u00fc\u015fman \u00e7avu\u015funun cebinden alm\u0131\u015f… Ne \u00e7are ki bo\u011fu\u015fma esnas\u0131nda o da birka\u00e7 yerinden yaralanm\u0131\u015f… Kan\u0131 aka aka bizim hastaneye getirdiler… \u00dc\u00e7 g\u00fcn ya\u015fad\u0131ktan sonra d\u00fcn gece sabaha kar\u015f\u0131 \u00f6ld\u00fc… \u00d6lece\u011fini anlad\u0131ktan sonra bu yadig\u00e2rlar\u0131 bana b\u0131rakt\u0131… K\u0131ymetli bir hat\u0131rad\u0131r… Dolab\u0131n g\u00f6z\u00fcne kitleyelim de dursun…<\/p>\n
\u0130kimizin de uykusu yoktu. O gece, sabaha kadar bu delikanl\u0131ya ac\u0131n\u0131p a\u011flad\u0131k. Babam zaten yufka y\u00fcrekli bir ihtiyard\u0131. Ben de on iki ya\u015f\u0131nda c\u0131l\u0131z, i\u00e7li bir \u00e7ocuk…<\/p>\n
Aradan bilmiyorum ne kadar zaman ge\u00e7ti. Muharebe ba\u015flarken birka\u00e7 g\u00fcn i\u00e7inde darmada\u011f\u0131n\u0131k olaca\u011f\u0131 tahmin edilen d\u00fc\u015fman askeri dayan\u0131yordu.<\/p>\n
\u015eehirde k\u0131tl\u0131k ba\u015fg\u00f6stermeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Herkes d\u00fc\u015f\u00fcnceliydi.<\/p>\n
Fakat \u00e7ocuklar i\u00e7in bu muharebe hi\u00e7 bitip t\u00fckenmeyen bayramd\u0131. Ne mektep vard\u0131 ne aray\u0131p soran… Asker gibi \u00e7ocuklar da hep bir arada tabur h\u00e2linde sokaklar\u0131 dola\u015f\u0131yorlar, oyun oynuyorlard\u0131. Bu \u00e7ocuklardan ekserisinin cephede babalar\u0131, karde\u015fleri, akrabalar\u0131 vard\u0131. Onlar\u0131n kahramanl\u0131klar\u0131na ait vakalar anlat\u0131rlar, kendilerine bir iftihar pay\u0131 ay\u0131r\u0131rlard\u0131. Hele bilhassa Hristiyan \u00e7ocuklar\u0131yla konu\u015furken…<\/p>\n
Babas\u0131, karde\u015fi hakk\u0131nda anlat\u0131lacak vakas\u0131 olmayanlar pek azd\u0131. Ben de bunlardand\u0131m. Topal bir hastane hademesinin hangi kahramanl\u0131\u011f\u0131yla iftihar edebilirdim?<\/p>\n
Bu ac\u0131, beni yalanc\u0131l\u0131\u011fa sevk etti. Babam\u0131n en ehemmiyetsiz bir vakay\u0131 s\u00fcsleyip p\u00fcsleyerek kocaman bir hik\u00e2ye h\u00e2line getirmek huyu besbelli bana da ge\u00e7mi\u015fti.<\/p>\n
\u00c7ekmecedeki sakl\u0131 \u00e7ak\u0131y\u0131, y\u00fcz\u00fc\u011f\u00fc, c\u00fczdan\u0131 cebime koydum. Yabanc\u0131 mahallelerin yabanc\u0131 \u00e7ocuklar\u0131na kar\u0131\u015farak dola\u015fmaya ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n
Hastanede \u00f6len gen\u00e7 g\u00f6n\u00fcll\u00fcn\u00fcn vakas\u0131n\u0131 babama mal etmi\u015ftim. Fakat hik\u00e2yeyi inan\u0131lacak bir \u015fekle sokmak i\u00e7in \u00e7ok de\u011fi\u015ftirmi\u015ftim. Babam bir g\u00fcn yaral\u0131lar\u0131 ta\u015f\u0131mak i\u00e7in cephede dola\u015f\u0131rken bir d\u00fc\u015fman \u00e7avu\u015funa tesad\u00fcf ediyor, onu \u00f6ld\u00fcr\u00fcyordu. \u0130nanmayan olursa cebimden \u00e7avu\u015fun resimli c\u00fczdan\u0131n\u0131, y\u00fcz\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, \u00e7ak\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131p g\u00f6steriyordum.<\/p>\n
\u00c7ocuklarda de\u011fil, b\u00fcy\u00fcklerde de harikulade \u015feylere inanmak ihtiyac\u0131 o kadar \u00e7o\u011falm\u0131\u015ft\u0131 ki benim bu hik\u00e2yeme de inan\u0131yorlard\u0131. Babam\u0131n sakat aya\u011f\u0131n\u0131 bin me\u015fakkatle s\u00fcr\u00fcyen, tavuk kesmekten \u00fcrken kocakar\u0131 gibi bir adam oldu\u011funu nereden bileceklerdi!<\/p>\n
Bir g\u00fcn kasabada bir k\u0131yamet daha koptu. Ordu bozulmu\u015f, geri geliyordu. Ahalinin b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131 ricat eden ordunun pe\u015fine tak\u0131larak tekrar kasabadan \u00e7\u0131kt\u0131, biz yine kald\u0131k. \u0130ki g\u00fcn sonra d\u00fc\u015fman askeri m\u0131z\u0131ka \u00e7alarak kasabaya giriyordu.<\/p>\n
Seyyar hastane da\u011f\u0131lm\u0131\u015f, babam kasabaya d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc.<\/p>\n
O fakir sakat hastane hademesi, ben minimini bir \u00e7ocuk oldu\u011fum i\u00e7in korkacak bir \u015feyimiz yoktu. Yaln\u0131z d\u00fc\u015fman askeri geldi. Birisi g\u00e2vurca anlamad\u0131\u011f\u0131m bir \u015feyler s\u00f6yleyerek elimden tuttu, beni iki sokak \u00f6temizdeki karakola g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. Orada birka\u00e7 zabitle alt\u0131 \u00e7ocuk vard\u0131. Bunlar\u0131n be\u015fi Hristiyand\u0131. T\u00fcrk\u00e7e bilen bir zabit:<\/p>\n
\u2014 Bu mu?<\/p>\n
Diye sorarak \u00e7ocuklara beni g\u00f6sterdi. Onlar: “Evet.” diye tasdik ettiler. Zabit, bu sefer bana d\u00f6nd\u00fc:<\/p>\n
\u2014 \u00c7ocuk… Senin baban bir \u015feyler yapm\u0131\u015f… Bunlara s\u00f6ylemi\u015fsin… Bize de anlat bakal\u0131m… Korkma, do\u011frusunu s\u00f6ylersen bir \u015fey yok, dedi.<\/p>\n
Fena h\u00e2lde korkmu\u015ftum. Sadece:<\/p>\n
\u2014 Yalan… Ben s\u00f6ylemedim, diye ink\u00e2r ediyordum.<\/p>\n
\u2014 Bunlar ne, diye eliyle arkamdaki kap\u0131y\u0131 g\u00f6sterdi. Beni evden almaya gelen askerlerden birinin elinde sustal\u0131 \u00e7ak\u0131y\u0131, c\u00fczdan\u0131, defteri g\u00f6rd\u00fcm.<\/p>\n
Zabitler, aralar\u0131nda g\u00e2vurca bir \u015feyler konu\u015farak bu e\u015fyay\u0131 elden ele gezdiriyorlard\u0131. Bana art\u0131k bir \u015fey s\u00f6ylemediler. Birisi kolumdan tutup soka\u011fa att\u0131.<\/p>\n
O ak\u015fam, babam\u0131 d\u00fc\u015fmana silah atan birka\u00e7 sivil M\u00fcsl\u00fcmanla beraber kur\u015funa dizdiler.<\/p>\n
Sonradan anlatt\u0131lar ki babam\u0131, elleri kelep\u00e7eli oldu\u011fu h\u00e2lde, s\u00fcng\u00fcl\u00fc askerler aras\u0131nda kasabadan \u00e7\u0131karm\u0131\u015flar… Bastonu elinde olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in topal aya\u011f\u0131yla arkada\u015flar\u0131na yeti\u015femiyormu\u015f… Geri kald\u0131k\u00e7a d\u00fc\u015fman askeri arkas\u0131ndan s\u00fcng\u00fc ile d\u00fcrt\u00fckl\u00fcyormu\u015f… Giderken g\u00f6z\u00fc hep yol kenar\u0131ndaki \u00e7ocuklardaym\u0131\u015f… Besbelli onlar\u0131n aras\u0131nda beni de g\u00f6rmeyi \u00fcmit etmi\u015f…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Eski Bir Yara Re\u015fat Nuri G\u00fcntekin Ben, annemden \u00fc\u00e7 ya\u015f\u0131nda \u00f6ks\u00fcz kald\u0131m. Babam, kasabam\u0131zdaki Guraba Hastanesinin kap\u0131c\u0131s\u0131yd\u0131. Eskiden jandarma onba\u015f\u0131s\u0131 imi\u015f… Attan d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f… Aya\u011f\u0131 k\u0131r\u0131lm\u0131\u015f… \u00dc\u00e7 ay hastanede yatm\u0131\u015f… Fakat tamam\u0131yla iyi olamam\u0131\u015f… Bastonsuz gezemezdi… Topal, jandarma olamayaca\u011f\u0131 i\u00e7in i\u015finden \u00e7\u0131karm\u0131\u015flar… Fakat \u00e7oluk \u00e7ocuk sahibi bir adam oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnerek yatt\u0131\u011f\u0131 hastanenin kap\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131na kay\u0131rm\u0131\u015flar… O vakit, …<\/p>\n","protected":false},"author":31,"featured_media":48521,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"_joinchat":[],"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-1738","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","","category-tarih"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1738","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/31"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1738"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1738\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media\/48521"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1738"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1738"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/akincilardergisi.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1738"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}